Paragon z VAT – faktura z odwrotnym obciążeniem

Czy można i w jaki sposób wystawić fakturę do paragonu, gdy sprzedaż dotyczyła transakcji objętej odwrotnym obciążaniem?

Stan faktyczny: Sklep dokonał sprzedaży na rzecz klienta (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej) towarów wymienionych w załączniku nr 11 ustawy o VAT objętych odwrotnym obciążeniem. Po kilku dniach klient zwraca się do sprzedawcy o wystawienie faktury do tak wystawionego paragonu. Klient okazuje się być podatnikiem czynnym podatku VAT i chce otrzymać fakturę z odwrotnym obciążeniem.

Jak się należy zachować w takiej sytuacji. Czy odmówić wystawienia faktury, czy dokonać wirtualnego zwrotu towaru, aby następnie wystawić prawidłową fakturę, czy może jest inny sposób postępowania.

Tego typu sytuacje w obecnym stanie prawnym (Ministerstwo Finansów 13 lutego 2018 r. ponownie zgłosiło projekt ustawy, z którego pierwotnie się wycofało, z którego wynika, że nie będzie można wystawić faktury do paragonu bez NIP) oznaczają obowiązek wystawienia faktury na rzecz nabywcy.

Jak wynika z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towaru lub usługi oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1 (obowiązek wystawienia faktury nie dotyczy osób nieprowadzących działalności gospodarczej) – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. W literaturze przedmiotu uznaje się, że zgłoszenie prośby wystawienia faktury dotyczy zarówno osób nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i podmiotów, które działalność gospodarczą prowadzą.

Z powyższego wynika, że istnieje obowiązek wystawienia faktury do takiego paragonu. Jak to zrobić?

1. Może anulować paragon z VAT?

Zgodnie § 2 pkt 15 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące (Dz. U. z 2013, poz. 1076) Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym anulowanym – rozumie się przez to wydrukowany przez kasę w momencie sprzedaży dokument potwierdzający niezakończoną transakcję sprzedaży, z oznaczeniem “PARAGON FISKALNY” bez podanej łącznej wartości sprzedaży i bez numeru kolejnego paragonu fiskalnego, zakończony napisem “ANULOWANY”, datą, godziną i minutą wydruku, numerem kasy, oznaczeniem kasjera oraz numerem unikatowym.

Natomiast z § 14 ust. 1 pkt 20 lit. c ww. rozporządzenia program pracy kasy musi posiadać funkcję uniemożliwiającą następujące działania kasy dokonywanie korekt oraz anulowanie paragonu po jego akceptacji.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że paragon nie może zostać anulowany po dokonaniu transakcji i jej zatwierdzeniu w kasie rejestrującej. Jest to tym bardziej widoczne gdy zapoznamy się z treścią § 3 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013, poz. 363). Zgodnie z ich treścią: (ust. 5) w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji:

1)           błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wartość podatku należnego);

2)           krótkiego opisu przyczyny i okoliczności popełnienia pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż, przy której nastąpiła oczywista pomyłka.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podatnik ewidencjonuje przy zastosowaniu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości.

2. A może dokonać zwrotu sprzedanego towaru i wystawić wyłącznie fakturę na odwrotne obciążenie.

Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającej:

1)           datę sprzedaży;

2)           nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;

3)           termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;

4)         wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;

5)          zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;

6)           dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży;

7)           protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę.

W podanym przykładzie należałoby rzeczywiście dokonać zwrotu towaru, przyjąć go „na magazyn” zwrócić otrzymaną kwotę sprzedaży i dokonać całkowicie nowej transakcji dla której wystawi się fakturą z odwrotnym obciążeniem.

W podanym stanie faktycznym w pytaniu wydaje się, że nie będzie to możliwe.

3. Można wystawić fakturę na te same wartości, które widniały na paragonie.

Wystawić fakturę z kwotą netto oraz kwotą podatku ze stawką 23% i w tym samym momencie wystawić fakturę korygującą do pierwotnej faktury, w której wskaże się „odwrotne obciążenie” oraz skoryguje się stawkę podatku oraz wartość podatku, która była wykazana na pierwotnej fakturze. Klient zgłaszając się po taką fakturę równocześnie potwierdza sprzedawcy odbiór faktury korygującej. Nie występuje więc problem nienależnego podatku z pierwotnej faktury. Przy odbiorze faktury przez nabywcę dokonujemy zwrotu kwoty podatku na jego rzecz.

Powyższy sposób jest najbardziej zgodny z przepisami, jednak uciążliwy bowiem należy wystawiać fakturę korygującą. Do faktury należy dołączyć paragon otrzymany od nabywcy.

4. Innym sposobem jest wystawienie do takiego paragonu faktury, na której od razu wykazujemy transakcję objętą odwrotnym obciążeniem.

Można bowiem argumentować, że faktura do paragonu z VAT przy sprzedaży na rzecz podatnika czynnego powinna być wystawiona wyłącznie z odwrotnym obciążeniem, bowiem wystawienie faktury z VAT byłoby nieprawidłowe (kwestia ewentualnej możliwości późniejszej korekty faktury z VAT nie ma znaczenia dla tego przypadku, gdyż wystawiona faktura z VAT byłaby niezgodna z przepisami ustawy). Zgodnie bowiem z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT faktura nie zawiera w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca – danych określonych w ust. 1 pkt 12-14 (w tym stawki i kwoty podatku). Oczywiście do takiej faktury także należy dołączyć paragon otrzymany od nabywcy.

Gdyby natomiast miały wejść w życie przepisy dotyczące obowiązkowego NIP na paragonie (przy sprzedaży na rzecz podatnika), tak wystawiony paragon bez NIP nie dawałby żadnego uprawnienia do wystawienia do niego faktury VAT z NIP nabywcy.

/ VAT

Podziel się

Komentarze (2)

  1. Kryzsytof :

    No właśnie jak wejdą przepisy o obowiązkowym Nip na paragonie (dla klienta który zakłada wzięcie faktury w późniejszym czasie) dalej nam to do końca nie wyjaśni sprawy z wystawieniem faktury do paragonu ze stawką VAT o.o.

    Myślę że korekta stawki VAT po wystawieniu faktury 23% (błędna stawka) jest najbardziej realnym wyjściem z tej sytuacji

    bardzo Panu dziękujemy za poruszenie tego tematu.

    • Wojciech Zajaczkowski :

      Bardzo proszę. Pozdrawiam

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *